Κύριε, αν εσύ δεν το κάνεις τότε δεν γίνεται, εγώ δεν μπορώ
Το άγχος είναι μια μορφή απιστίας. Αγχώνομαι σημαίνει ότι προσπαθώ να τα κάνω όλα μόνος μου. Δεν χρειάζομαι βοήθεια από τον Θεό. Αυτός ο στόχος που με αγχώνει είναι ένα είδωλο. Δεν είναι τα πάντα για μένα ο Θεός και προσπαθώ να αυτονομηθώ, να γίνω εγώ αυτός που δίνει τις εντολές. Μπορώ να το διαχειριστώ χωρίς τον Θεό. Κάπως έτσι το σκέφτηκε και η γιαγιά, η Εύα. Η ταραχή είναι σημάδι της παρουσίας των δαιμονίων. Εγώ τα προσκάλεσα με την ανυπακοή μου, με την υπερηφάνειά μου, με την αυτονόμησή μου. Ιδού τρέχω πίσω στην αγκαλιά Σου, Κύριε. Δεν υπάρχει κόσμος έξω από Σένα. Η άλλη «πραγματικότητα» που πήγα να πλάσω δεν υπάρχει. «Συ ει Θεός μόνος». Βεβαίωσέ με εις τους λόγους σου. Μη εκκλίνεις την καρδία μου εις λόγους πονηρίας. «Μη αποστρέψης το πρόσωπόν σου από του παιδός σου, ότι θλίβομαι, ταχύ επάκουσόν μου, πρόσχες τη ψυχή μου και λύτρωσαι αυτήν» (Ψαλμ. 68:18-19). Μην προσεγγίζεις τα πράγματα βασισμένος στις δικές σου δυνάμεις μόνο. Μην ελπίζεις «επ’ άρχοντας, επ...
